Welkom in mijn universum
Ik heb altijd al een website of blog willen maken — noem het zoals je wilt — om er de vele passies te delen die samen mijn universum vormen. Toch had ik tot nu toe nooit de tijd genomen om dat idee werkelijkheid te laten worden.
Mijn leven is dan ook al bijzonder goed gevuld. Ik heb een prachtig gezin: mijn partner, onze twee kinderen en onze Alaskan malamute. Daarnaast oefen ik een job uit die ik geweldig vind, als IT Project Lead in de wereld van de beleggingen. Voeg daar veel — echt heel veel — passies aan toe en je begrijpt waarom dit project zo lang ergens in een hoekje van mijn hoofd is blijven liggen.
Al meer dan een jaar wordt mijn leven ook gekenmerkt door neuroalgodystrofie in mijn linkerknie. Ik blijf hopen dat deze situatie tijdelijk zal zijn, al krijgt het woord “tijdelijk” na zoveel tijd onvermijdelijk een andere betekenis.
Deze aandoening beperkt momenteel mijn mobiliteit. Mijn verhalen over reizen, bezoeken, concerten en andere ervaringen zullen daarom ook worden verteld vanuit het perspectief van iemand die tijdelijk minder mobiel is. Ik vind het belangrijk om dat te vermelden, niet omdat deze moeilijkheid mij zou moeten definiëren, maar omdat ze onvermijdelijk een bijzonder prisma toevoegt aan mijn kijk op plaatsen en gebeurtenissen. Toegankelijkheid, vermoeidheid, afstanden, wachtrijen of simpelweg de mogelijkheid om volop van een plek te genieten, zijn realiteiten geworden waaraan ik nu veel meer aandacht besteed.
Ik deel graag wat mij boeit, maar sociale media passen niet echt meer bij mij. Te veel zelfverklaarde experts, overhaaste oordelen en haatdragende commentaren. Ook te veel onmiddellijke reacties, waarbij het soms lijkt te volstaan om “Dit is waardeloos” te schrijven en vervolgens naar de volgende publicatie te scrollen.
Ik verkies gesprekken die de tijd krijgen om te bestaan. Ik lees liever: “Ik vond het niet goed, en dit is waarom.” Ik hou van intelligente, onderbouwde en respectvolle uitwisselingen, ook wanneer meningen verschillen. Ik vind het fijn om wat te vertragen — iets waarvoor sociale media, met hun korte berichten en eindeloze stroom, steeds minder ruimte laten.
Auteurs zoals Joe Abercrombie, bekend van onder meer De Eerste Wet en The Devils, hebben mij ook geïnspireerd door de manier waarop ze hun gedachten op een blog delen. Ook de Substack van Joe Hill waardeer ik. Maar degene die mij uiteindelijk het duwtje gaf om eraan te beginnen, is mijn partner, die zelf haar blog, À la petite semaine, opnieuw had opgestart. Ik vind deze manier van communiceren oneindig veel aangenamer dan drie regels die verloren gaan tussen duizend reacties.
Mijn gedachten, de pen van Ma Poule
Er is nog een belangrijk punt dat ik niet wil verbergen: ik ben dyslectisch.
Een goed geformuleerde tekst schrijven vraagt mij enorm veel tijd en energie. Ik heb ook controledwang, omdat ik het heel moeilijk vind om spelfouten te laten staan in wat ik publiceer. Zonder hulp weet ik dat deze moeilijkheid mij er waarschijnlijk uiteindelijk toe zou brengen met deze blog te stoppen.
En hier komt Ma Poule in beeld, het koosnaampje dat ik aan mijn kunstmatige intelligentie geef.
Alle gedachten, ervaringen, emoties en meningen die op deze site worden gepubliceerd, zijn van mij. Ma Poule denkt niet in mijn plaats: ze helpt mij mijn ideeën te ordenen en ze uit te drukken in vlotter, duidelijker en aangenamer Nederlands. Ze is mijn pen, niet mijn geweten.
Ik wil hierover volledig transparant zijn. Kunstmatige intelligentie zal daarom, in verschillende mate, een rol spelen bij het schrijven en vertalen van de teksten op deze site. Als deze aanpak je echt stoort, staat het je natuurlijk vrij om je reis elders op het uitgestrekte internet voort te zetten. Haatdragende commentaren zullen niemands mening veranderen en zijn dus niet nodig.
Een blog gericht op de toekomst
Frans is mijn moedertaal, maar in mijn professionele leven gebruik ik ook Nederlands en Engels. Ik heb ervoor gekozen om deze site in het Frans, Engels, Nederlands en Duits aan te bieden, zodat hij voor zoveel mogelijk mensen toegankelijk is.
Ook hier verkies ik eerlijkheid: de Engelse, Nederlandse en Duitse versies zullen met behulp van kunstmatige intelligentie worden gemaakt. Het doel is niet om een mechanische vertaling te leveren, maar om mijn ideeën, persoonlijkheid en nuances zo getrouw mogelijk in een andere taal over te brengen.
Ik ben sterk op de toekomst gericht. Ik herken mezelf graag in de mensheid die Peter F. Hamilton in Pandora’s Star voorstelt: een nieuwsgierige, ambitieuze mensheid die wil ontdekken wat zich voorbij haar horizon bevindt.
Om een gedachte aan te halen die ik graag verbind met Ragnar Lothbrok wanneer hij vóór een reis naar het onbekende tot zijn zoon Bjorn spreekt:
“Mijn zoon, kijk niet achterom. Dat is niet de richting waarin je gaat.”
Waarover zullen we het hier hebben?
Heel eenvoudig: over alles wat mijn universum van passies vormt:
- astronomie en ruimteverkenning;
- rollenspellen en mijn avonturen als Dungeon Master;
- bordspellen;
- 3D-printen;
- LEGO;
- boeken, van thrillers en horror tot fantasy en sciencefiction;
- het Noorden, de Vikingen en de middeleeuwen;
- reizen, bezoeken en concerten, met bijzondere aandacht voor toegankelijkheid;
- en waarschijnlijk nog veel andere onderwerpen die ik onderweg ontdek.
Deze blog wordt een dagboek van ontdekkingen, ervaringen, enthousiasme, gedachten en soms ook teleurstellingen. Ik beweer niet dat ik een specialist ben in alles waarover ik schrijf. Ik wil gewoon de tijd nemen om te vertellen wat ik heb ontdekt, ervaren, graag of minder graag gezien — en vooral uitleggen waarom.
Als dit universum je aanspreekt, en als je aanvaardt dat mijn gedachten soms tussen de vleugels van Ma Poule passeren om een aangenamere vorm te vinden, dan ben je van harte welkom.
Ik wens je een heel mooie reis door deze site.