Stel je de monsters uit een oude aflevering van Scooby-Doo voor — een vampier, een weerwolf, een necromantiër en een ridder die maar niet dood wil — alleen zijn ze deze keer allemaal echt.
Laat Hammer Horror de casting verzorgen, maak van dit vrolijke stel nachtmerries een middeleeuwse Suicide Squad en geef Joe Abercrombie de sleutels van het verhaal.
Dan krijg je The Devils: een even bloederige als grappige queeste, gedragen door een groep monsters van wie je al snel veel te veel gaat houden.
Deze recensie verklapt geen grote wendingen uit het verhaal.
Officiële Britse cover van The Devils, met illustratie van Will Staehle.
Een middeleeuws Europa door de spiegel
Met The Devils laat Joe Abercrombie de wereld van The First Law achter zich en neemt hij ons mee naar een volledig hertekend middeleeuws Europa.
De namen en plaatsen klinken vertrouwd, maar de geschiedenis is hier lang geleden ontspoord. De dominante godsdienst lijkt sterk op het christendom, alleen in een grotendeels vrouwelijke vorm: de verlosserfiguur heet the Saviour en werd op een wiel gemarteld, de Kerk wordt geleid door een vrouwelijke paus en heel wat religieuze ambten worden door vrouwen bekleed.
Er zijn priesters, brothers, kardinalen, pausen… en Devils.
In het oosten hebben de elfen weinig gemeen met Tolkiens sierlijke onsterfelijken. Ze worden gehaat en gevreesd als meedogenloze veroveraars die ooit kunnen terugkeren om Europa letterlijk op te eten. Dat Sunny zelf deel uitmaakt van de groep, maakt die angst uiteraard een stuk ingewikkelder.
Alles voelt herkenbaar en tegelijk net verkeerd. Precies die scheve vertrouwdheid maakt het zo leuk om deze wereld te ontdekken.
Een dievegge op de troon van Troy
De hopeloos onfortuinlijke Brother Diaz wordt aangesteld als vicar van de geheime Chapel of the Holy Expediency, diep onder de pracht van het Celestial Palace.
Zijn opdracht klinkt eenvoudig: breng Alex naar Troy en zet haar op de troon.
Uiteraard is niets eenvoudig bij Abercrombie.
Alex is een straatdievegge die hier helemaal niet om heeft gevraagd. Ze was vermoedelijk liever blijven stelen om te overleven dan de centrale pion te worden in een immens religieus en politiek spel.
Toch moet Brother Diaz haar door Europa en langs de Middellandse Zee begeleiden, met onder meer een passage door Venetië, terwijl huurmoordenaars, verraad en ontelbare rampen achter elke bocht lijken te wachten.
Om hen in leven te houden, doet de Kerk een beroep op een zeer bijzondere congregation.
Wanneer de Hammer-cast binnenvalt
We krijgen Baptiste, een voormalige piraat die zowat elk beroep lijkt te hebben uitgeoefend; Jakob of Thorn, een ridder die koppig weigert te sterven; Baron Rikard, een vampier; Balthazar Sham Ivam Draxi, een wereldberoemde necromantiër — vooral als je het hem zelf vraagt; Sunny, een elf die uit het zicht kan verdwijnen; en Vigga, een noordelijke weerwolf die even gevaarlijk als onvoorspelbaar is.
Tel daar Brother Diaz en Alex bij op en je hebt een heerlijk disfunctioneel allegaartje.
Je zou bijna hun character sheets bovenhalen, de dobbelstenen rollen en aan een tabletopcampagne beginnen. Iedereen heeft een eigen specialiteit, verleden, zwakte en hoogst persoonlijke kijk op moraal.
Alleen al proberen samen te werken is voor hen een avontuur.
Monsters die akelig menselijk zijn
De grootste kracht van het boek zit niet alleen in die spectaculaire cast.
Abercrombies echte kunststuk is dat hij ons laat meeleven met wezens die door de wereld als onmenselijk worden beschouwd en die soms ook werkelijk monsterlijke dingen hebben gedaan.
Baron Rikard blijft een vampier, en daar horen menselijk bloed en behoorlijk wat lijken bij. Vigga volgt graag haar meest primitieve instincten. Balthazars magie staat niet bepaald bekend om haar respect voor de rust van de doden.
Abercrombie poetst hen niet schoon om er keurige helden van te maken. Hij toont hun misdaden, zwaktes, ruzies en tegenstrijdigheden. Bijna ongemerkt laat hij daarna ook hun wonden, hun trouw en de koppige restjes menselijkheid zien die ze nog bezitten.
Zodra de ambities van zogenaamd respectabele edelen en geestelijken duidelijk worden, dringt één vraag zich op: wie zijn hier eigenlijk de echte Devils?
Vigga is mijn absolute favoriet
Van de hele groep is Vigga met ruime voorsprong mijn favoriete personage.
Ze gedraagt zich soms meer als een dier dan als een mens en geeft zonder de minste schaamte toe aan haar laagste instincten. Ze zou alleen maar angstaanjagend moeten zijn — en dat is ze beslist ook.
Toch is ze tegelijk onweerstaanbaar schattig en ontzettend innemend.
Vigga kan in één scène brutaal, grappig, teder, verontrustend en volkomen onvoorspelbaar zijn. Abercrombie maakt van een van de gevaarlijkste wezens uit de groep ook het meest onweerstaanbare personage.
Voor mij bestaat er geen twijfel: zij is de ster van het boek.
Een campagne zonder long rest
De reis naar Troy voelt geregeld als een gigantische tabletopcampagne onder leiding van een Dungeon Master die zijn spelers onder geen beding een long rest wil gunnen.
Elke etappe brengt een nieuwe ontmoeting, hinderlaag, verrader of ramp. De groep trekt door steden, stapt aan boord van schepen en belandt in situaties die soms aan opeenvolgende levels van een enorme dungeon crawler doen denken.
Vooral een passage in een abdij, omringd door een kerkhof, is me bijgebleven. De sfeer, de doden, de magie en de aanwezige personages leveren verschillende scènes op die ik niet snel zal vergeten.
Maar beloofd is beloofd: meer spoilers krijg je niet.
Ondanks dat moordende tempo wordt het boek nooit een simpele opeenstapeling van gevechten. De relaties, ruzies en geleidelijke veranderingen binnen de groep geven de reis haar echte kracht.
De eerste stap in een gigantische wereld
Zonder het einde prijs te geven, doet The Devils in zijn slot iets wat ik bijzonder sterk vond.
Tijdens het grootste deel van het boek is het doel heel duidelijk: breng Alex naar Troy en zet haar op de troon. Het voelt als één afgebakende queeste, met een party, een bestemming en een eindeloze reeks obstakels.
En dan gaat het doek open.
De wereld wordt plots veel groter en de inzet reikt ver voorbij deze eerste expeditie. De missie loopt af, maar blijkt vooral de deur te hebben geopend naar een veel ambitieuzer verhaal.
Dit is het eerste deel van een trilogie. Deel twee, The Heretics, staat gepland voor mei 2027.
OrionOdin86 heeft uiteraard niet gewacht: de gesigneerde editie is al besteld.
Ook James Cameron zag meteen het filmpotentieel. Zijn bedrijf Lightstorm verwierf de verfilmingsrechten en Cameron zal het scenario samen met Joe Abercrombie schrijven. Dat is nog geen garantie dat de film er werkelijk komt, maar de combinatie voelt bijna té perfect.
In afwachting van het vervolg laat ik je graag mijn gesigneerde eerste Engelse editie van The Devils zien.
Een prachtig boek en een herinnering die deze leeservaring voor mij nog net wat bijzonderder maakt.
Een reactie achterlaten